وقتي به دنيا مي آيم , سياه هستم

وقتي رشد مي كنم , سياه هستم

وقتي زير آفتاب باشم, سياه هستم

وقتي مي ترسم , سياه هستم

وقتي مريض مي شوم, سياه هستم

و وقتي مي ميرم, هنوز سياه هستم...

اما تو- دوست سفيد پوست من!

وقتي به دنيا مي آيي ,صورتي هستي

وقتي رشد مي كني, سفيد هستي

وقتي زير آفتاب مي روي,سرخ مي شوي

وقتي مي ترسي,زرد مي شوي

وقتي سردت مي شود, آبي مي شوي

وقتي مريض مي شوي,سبز مي شوي

و وقتي مي ميري, خاكستري مي شوي.

آنوقت تو به من مي گويي:رنگين پوست      

           when I born,I BLACK

when I grow up, I BLACK

when I go in sun, I BLACK

when I scared ,I BLACK

when I sick , I BLACK 

AND when I die, I still  BLACK...

And you , WHITE fellow

when you born, you pink

when you grow up, you white

when you go in sun, you red

when you cold, you blue

  when you scared,you yellow

when you sick, you green

AND when you die, you gray

 And yet you call me COLORED...  

TEENAGER MAGAZINE 

پيوست: اين شعر رو به مناسبت كنفرانس مبارزه با نژاد پرستي نوشتم.( هر چند موضوع اين چند سال اخير اصلا به اين شعر ربطي نداره- ولي چون هم قشنگه و هم يه زماني معناي عميقي داشته- آپش كردم)